دینور؛ پیشگام تشیع در غرب ایران

محدوده کنونی استان کرمانشاه در اعصار گذشته همواره به عنوان پل ارتباطی ما بین ایران و عراق از لحاظ ارتباطات معنوی از موقعیت خاصی برخوردار بوده است. بر عکس بسیاری از مناطق سرزمین ایران که ابتدا پیرو مذهب تسنن بوده xadاند و سپس به آیین تشیع گروییدهxad اند، منطقه کهن دینور در استان کرمانشاه هیچ گاه و در هيچ جايي به عنوان منطقهxad ای سني مذهب معرفي نشده است و هیچ وقت با قاطعیت از حاكميت مذهب اهل سنت در اين منطقه سخنی گفته نشده و چنین به نظر میxadرسد که از همان ابتدا مذهب تشیع در این ناحیه به صورت نسبی رواج داشته است.

با توجه به اینکه حکومتگران ظالم بنیxad امیه و بنی عباس نسبت به آل علی (ع) و شیعیان و ارادتمندان آن حضرت از هیچ ستمی فروگذار نکردند و از طرفی سرزمین ایران به عنوان مکانی که آمادگی کامل برای استقبال و حمایت آنان را داشت. لذا با تحت فشار قرار گرفتن، سادات و امامزادگان آنان به سرزمین ایران رهسپار می xadشدند و حتی برخی از آنان نیز به پیشنهاد امامان معصوم به این سرزمین شرفیاب میxadشدند. یکی از نقاط عزیمت سادات علوی شهر دینور بوده است، در کتب تاریخی اسامی بسیاری از فرزندان و نوادگان خاندان پیامبر (ص) که به دینور وارد شدهxadاند، ثبت شده است و به طور قطع و یقیین میxad توان گفت که امامزادگان و شخصیتxadهای مدفون در بقاع متبرکه استان کرمانشاه را باید از شجره سادات مهاجر به دینور دانست.

به همین علت میxadتوان یکی از دلایل شيعي بودن دینور را وجود سادات فراوان در اين ناحیه دانست همچنین وجود قبور و اماكن متبركة بسیار به عنوان امامزاده در دینور گویای گرايش مردمان اين منطقه به خاندان علوي است، ضمن آن که علتxadهای دیگری همچون ارتباط مردم این منطقه با سازمان وکالت امام عصر و همچنین حضور شخصیتxadهای مذهبی تشیع در این شهر و حکومتگران شیعه مذهب در آن همگی مؤید این مطلب است که دینور همواره به عنوان یک شهر شیعی مذهب مطرح بوده است.